Mar's Space

Tuurlijk is het lekker om vakantie te hebben. het was vorige week erg leuk in Belgie. Bewegwijzering is alleen iets waar ze weinig verstand van hebben. Daardoor hebben we de hele voerstreek minstens 4x gezien steeds van een andere kant. Naar Aken willen en in Maastricht uitkomen is ook zoiets. Maakt allemaal niet uit, we hebben ons goed geamuseerd. De omgeving is namelijk prachtig en het weer viel ook helemaal niet tegen. We hebben 1x een bui gehad en toen zaten we in de auto op de terugweg van iets. De fietsen mee was een minder groot succes. Er waren namelijk nogal veel heuvels en een beetje weinig versnellingen op m'n fiets. Dat ging 'm dus niet worden. Friet eten hebben we natuurlijk ook gedaan. Bij Jeanette in Teuven. Echt zo'n Belgisch Frietkot waarvan we dachten toen we ervoor stonden..moeten daar nu wel naar binnen gaan? Toch gedaan en friet besteld en iets te drinken. Alleen dat drinken had zijn beste tijd gehad, sterker nog dat had meer dan een jaar geleden al opgedronken moeten zijn. Dus teruggegeven. Ze snapten er niks van, ander drinken dan maar. Ook meer dan een jaar over de datum. Alleen de cola kon door de beugel. Ik geloof dat ze het wel een beetje raar vonden dat we het niet op gingen drinken maar dan ben ik toch echt 'n Hollander en ga ik geen twee euro betalen voor een flesje drinken dat zwaar over de datum is. Inmiddels zijn we al weer een paar dagen thuis en ben ik eindelijk bijna door de was heen. Nick gisteren geslaagd voor z'n theorie examen met maar 2 fout. Ik ben natuurlijk apetrots op 'm. Fran is geveld door een pittige keelontsteking, die ligt met 40 graden koorts te bedde en hoopt dat de antibiotica gaat werken. We hadden nog aardig wat plannen voor deze week maar daar gaat helemaal niks van komen. Dan maar proberen een beetje te relaxen. Nog een klein beetje strijken en dan al het achterstallige leesvoer maar wegwerken. Volgens de weerberichten kan ik zaterdag naar het strand, dat zou niet gek zijn. Maandag begint het gewone leven weer met sporten, muziek en werken. Ook niet erg.

 

Het is wel heel erg lang geleden dat er een logje van mijn  hand is geweest. Honderdeneen redenen om niet te loggen. Sommige dingen zijn niet geschikt om zomaar op internet te gooien omdat dat nog meer gedoe geeft en verder ben ik vooral gewoon druk geweest met werken. Het warme weer inspireert mij nou ook niet bepaald tot lange computersessies aangezien een laptop op je schoot niet echt een afkoelend effect heeft. Inmiddels hebben de kinderen twee weken vakantie en hebben ze het schooljaar goed afgesloten. Rob is keurig over naar de 3e klas VMBO en Fran gaat het volgend jaar in groep 7/8 proberen. Het zou zomaar kunnen zijn dat ze aan haar laatste schooljaar op de basisschool gaat beginnen maar dat weten we pas in januari. Van mij hoeft het nog niet echt maar zelf is ze er wel een beetje klaar mee geloof ik. We wachten maar gewoon af. Ben gewoon trots op wat ze inmiddels bereikt heeft want ooit waren de verwachtingen een stuk minder. Ondertussen hebben we ook een vakantiebestemming gevonden. We gaan met z'n drietjes naar de voerstreek, ergens op de grens van Limburg en Belgie. Beetje spannend want geen idee waar we nou precies terecht komen maar dat maakt het ook weer zo leuk. In ieder geval nog een kleine twee weken werken en dan zijn we lekker een week weg. Om het dan allemaal nog doller te maken ga ik in september een weekend met Nick naar Londen. Nog als kado voor zijn 18e verjaardag. De vliegtickets, ja ja Nick gaat vliegen, zijn al geboekt. Nu nog op zoek naar een hotel maar dat gaat helemaal goed komen. We hebben er zin in in ieder geval. Is lang geleden dat ik daar was maar alle bezienswaardigheden en Harrod's zijn er nog.....

Vandaag is mijn kleine meisje jarig, nou ja klein.....11 jaar geworden vandaag. Vorige week is haar grote broer 14 geworden. Ineens ga je je realiseren dat de tijd heel hard gaat. Ik moet dan altijd denken aan een van de mooiste liedjes van ABBA:Slipping through my fingers. Dat is wat er gebeurt, de tijd glipt door mijn vingers, als ik nog twee keer met m'n ogen knipper zijn ze volwassen. Dus ieder moment dat ze er zijn geniet ik van ze, van hun leuke kanten en van hun minder leuke kanten want het zijn natuurlijk wel pubertjes in de dop!

 

 

 

 

 

 

Na een ontzettend druk weekend en de wetenschap dat ik vanmorgen uit kon slapen zit ik nu dus al een uur klaarwakker te zijn. Dus dan maar even een logje voordat de werkweek weer toeslaat. Inmiddels ben ik weer bijgekomen van het afgelopen drukke weekend. Zaterdag stond de schoolkorfbal gepland. Altijd een leuk en gezellig evenement waar ik meestal niet langer dan een ochtend hoef door te brengen omdat het team dan uitgeschakeld is. Zo niet deze zaterdag. Met in mijn achterhoofd alle klussen die nog gedaan moesten worden gingen ze door naar de kwartfinale en zelfs nog naar de halve finale. Helemaal geweldig natuurlijk. Zeker als je bedenkt dat het een team is met bijzondere kinderen. Allemaal met hun eigen stoornis en probleem en ook nog als enige team van de school zo ver komen. De coachende juffen helemaal trots en de kinderen niet minder. Er was een beker en een schaal en een lekkere taart. Wat een feest gaf dat! Dit hele gebeuren had wel tot gevolg dat we pas na vier uur thuis waren. Aangezien we gisteren hier wat te vieren hadden moest er nog een en ander gedaan worden. Gelukkig zijn de kinderen tegenwoordig groot genoeg om even mee te helpen dus samen met hen is het uiteindelijk allemaal gelukt en hebben we gisteren een leuke dag gehad. Gelukkig hoefden we in ieder geval geen oranjetroep op te ruimen omdat we dat niet in huis hadden...

 

Ik sms nogal graag, dat is niet echt een groot geheim. Nu dacht ik de ultieme oplossing gevonden te hebben om mn belkosten nog beter te beheersen dan ik nu al doe (ik blijf namelijk altijd wel in de buurt van m'n bundel).Dus na een tijdje de reclames te hebben aangezien over Dinges vanmiddag eindelijk naar Hi gebeld. Duurde nog wel een kwartiertje voordat ik eindelijk iemand aan de telefoon kreeg, maar ach voor 2 eurrie 50 per maand onbeperkt sms'en heb ik wel wat over. Dus ik tegen die dame aan de andere kant verteld dat ik graag voor dat luttele bedrag wil sms'en. Vroeg ze of ik een abonnement af wilde sluiten. Neeeeeeeeeeee, ik wil van die actie gebruik maken, ik heb al een abonnement, waar ik trouwens helemaaaaal niet tevreden over ben. Mja mevrouw die actie geldt alleen als u een nieuw abonnement afsluit. Ik was er sprakeloos van. Inmiddels lichtelijk pislink want de conversatie tussen Hi en mij gaan niet altijd even aardig, zei ik tegen d'r: Nee doe vooral geen moeite voor je vaste klanten. En toen heb ik de verbinding verbroken. Dus blijf ik sms'en gewoon uit m'n bundel. Helemaal niks mis mee hoor. Maar volgend jaar februari loopt m'n contract af en kan ik daar eindelijk weg. Ga ik een provider zoeken waarmee ik wel gewoon in huis kan bellen en gebeld worden. Welkom bij de Hi society?!?! Pffff ze kunnen we wat!

Nu het weekend er weer bijna op zit maak ik even de balans op want er is een hoop gebeurd. Gisterochtend begon het allemaal met de kampioenswedstrijd van Rob. Was een spannende pot maar ze hebben gewonnen! Zelfs een van de jongens die nog nooit gescoord had gooide een bal in de korf! Dus was er taart, een beker en bloemen. Helaas konden we niet lang van de feestvreugde genieten want we moesten door naar de taptoe in Schiedam. Was erg leuk vooral ook omdat ik daar een vriendinnetje van vroeger tegen zou komen. Was erg leuk om te merken dat je elkaar 25 jaar niet ziet en elkaar dan toch herkent. Even een tijdje bij staan praten en toen moesten we naar onze optredende kinderen gaan kijken. Na de taptoe weer terug naar Zwijndrecht en Fran de douche in zodat ze lekker fris en fruitig naar de disco kon. De jongens gingen een filmnacht houden en rukten mij tegen twaalf uur uit m'n eerste slaap met de mededeling dat de stroom was uitgevallen. Dat viel uiteindelijk alles mee, er was maar 1 groep uit. Vanmorgen ging Nick alweer vroeg weg en kwam Rob aan het eind van de ochtend zijn bed pas uitrollen. Ik geloofde vroeger toen de kinderen klein waren nooit mensen die zeiden dat er een tijd zou komen dat de kinderen uit zouden slapen.....Nu weet ik beter. Heerlijk. Rob had lekker een ontbijtje op bed voor zichzelf gemaakt en heeft dat op mijn bed genuttigd. Dat is dan weer wat minder, kruimel technisch gezien,maar vooruit. Ondertussen had ik tijdens het strijken m'n teen vreselijk hard tegen de kastdeur gestoten en al jodelend een rondje door het huis gemaakt.Dat was wel even wat minder. Desondanks en ik er even lekker op uit geweest samen met een goede vriend en Rob had het zich thuis even gemakkelijk gemaakt. Een perfecte zondag dus die we straks samen even ergens buiten de deur af gaan sluiten. Ondertussen zit ik te balen van de pijn in m'n poot. Heb niet het idee dat het veel zin heeft om de dokter te bellen want ik denk dat ik het antwoord al weet: tape om die teen! Ik denk dus dat ik dat straks maar ga doen, wel weer jammer van m'n versgelakte nageltjes. Ben ook nog wel even benieuwd of ik nog ergens rare vlekken ga krijgen omdat ik per ongeluk in de zon heb gezeten terwijl de dokter, de apotheker en de bijsluiter van de antibiotica zeiden dat ik dat beter niet kon doen. ....Ik wacht af. Dit goede weekend pakt in ieder geval niemand me meer af!

Nou ben ik 's ochtends niet op m'n allerbest. Ik heb altijd een beetje moeite om uit m'n bed te rollen. Sleep me naar de douche, baal altijd als ik ook m'n haar moet fohnen en brood klaarmaken voor iedereen is ook iedere dag opnieuw een behoorlijk opgave. Toch krijg ik het iedere keer weer voor elkaar om binnen de tijd klaar te zijn. Soms heb ik dan nog wel eens een paar minuutjes over en die gebruik ik dan om de kinderen uit bed te krijgen. Zo ook vanmorgen. Na een paar keer roepen was Fran toch eindelijk in een soort van wakkere toestand en klom van de Fatboy (dat schijnt lekkerder te slapen dan een bed). Ik kijk naar d'r, kijk nog eens goed en geloof m'n eigen ogen niet. Op haar rug en haar buik zaten allemaal blauwe vlekken. Ik wrijf nog eens in m'n ogen, twijfel of ik wel goed wakker ben maar ik zie 't toch echt goed. Blijkbaar is Fran getroffen door de mysterieuze blauwe vlekken ziekte. Nadere inspectie van de Fatboy laat ineens een pen zien, een blauwe pen! De dame heeft dus de hele nacht liggen draaien op die pen. Dat krijg je ervan als je altijd met pen en papier naar bed gaat omdat je nog van alles op moet schrijven. Zo loopt ze dus de hele dag al rond als een soort exotisch gevlekt beest. Hier moet het betere schuur en schrobwerk aan te pas komen. Ach het zal wel slijten.....

Het was weer eens erg rustig op mn logje. Voelde me een paar weken niet helemaal toppie. Begon twee weken geleden met een hoop gehoest en geproest, ging door dat alles lekker aan het overgeven en dat deed ik met zoveel verve dat ik twee dagen het gevoel had geen adem te kunnen halen. Maakte allemaal verder niet zo uit want koorts had ik niet en dan kan het nooit veel bijzonders zijn. Misschien een allergietje. Dus gewoon niet zeuren, paar pillen er in en gewoon doorgaan met de dagelijkse dingen. Van het weekend werd ik het eigenlijk wel een beetje zat dus maandag maar de dokter gebeld en een afspraak gemaakt op mn vrije woensdagmiddag. Mja.....longen klonken niet goed en mn holtes waren ontstoken. Dat werd dus een kuurtje. Ik zat d'r echt een beetje mal aan te kijken. Ik bedoel...geen koorts, ok wel dood en doodmoe, en alle andere vage klachten. Is me een maand of twee geleden ook al gebeurd met Rob en een keelontsteking, had ik ook even gemist. Maar goed, met het kuurtje antibiotica stond ik zo weer buiten. Vanaf nu kan het dus alleen maar beter worden denk ik dan maar. Gelukkig heb ik het de komende dagen niet zo druk: morgenavond achter de muziek aan in Papendrecht, vrijdagavond naar de kapper, zaterdag eerst de kampioenswedstrijd van Rob en daarna wederom achter de muziek aan in Schiedam. En ondertussen natuurlijk gewoon werken en kinderen van A naar B brengen. Ideale omstandigheden dus om eens even lekker bij te komen hahaha. Ach er zijn ergere dingen denk ik dan maar en de komende dagen worden dan wel druk maar ook wel weer erg leuk.....

Vanmiddag op mn werk, mobiel gaat af. Wordt gebeld door een nummer dat me niet bekend voorkomt. Hoi mam met Rob. U moet niet schrikken.....maar er staat brandweer voor de deur.....Hm, niet schrikken. Hart achterstevoren, binnenstebuiten en knikkende knieen. Bedenken of ik de wasmachine, droger, oven of tv aan heb laten staan. Nee dus. Dus ik vraag aan Rob wat er aan de hand is. Mja er is hier een gaslek. Een onsamenhangend verhaal over iemand die met de tuin van de buren bezig was, met een paaltje een gaslek veroorzaakte waardoor er brandweer met gierende banden de straat in was komen rijden en de politie ook nog even een kijkje kwam nemen. Heb m'n spullen snel ingepakt en ben naar huis gegaan. Toen ik thuis kwam waren de hulpdiensten al weg en was de Eneco bezig om het lek te dichten. Uiteindelijk allemaal weer goed gekomen. Gas deed het nog in huis, hoefde de ketel niet te resetten. Naderhand ga je pas nadenken wat er had kunnen gebeuren. Dus ben ik gewoon blij dat ik lekker op mn bank zit en alles met een sisser is afgelopen.

Gelukkig hebben we de foto's nog: http://www.hulpdiensten.net/site/foto.html?page=inline&gid=37&limit=1

 

Inmiddels is moederdag een week geleden maar aangezien ik nogal voor aap stond en het nu wel heb verwerkt ga ik het toch maar vertellen. De week voor moederdag stond in het plaatselijke sufferdje een advertentie van een plaatselijk autowasbedrijf. Moeders konden op moederdag gratis hun auto laten wassen. Voorwaarde was wel dat moeder in de auto zou zitten. Scheelt toch al gauw een eurootje of 8 en het was lekker weer dus voordat we naar de verjaardag van mn Oompje en Tante gingen even fluks langs de wasstraat. Was niet zo vreselijk druk dus wij vrolijk aangeschoven in het rijtje. Antenne vast ingeschoven en ja hoor daar kwam de wasjongen: "Goedemorgen mevrouw" Ik: "goedemorgen, het is moederdag, ik ben zijn moeder (wees naar Nick) en ik kom dus voor de gratis autowasbeurt". Hij: "dat kan mevrouw, mag ik het bonnetje". Ik zeg dat ik geen bonnetje heb, want het ging er toch om dat de moeder in de auto moest zitten?!?Ja dat ook maar dan wel met een bonnetje, dus geen bon is betalen. Mja en daar sta je dan voor het oog van de wasstraat, achteruit gaat niet meer want inmiddels waren er meer gretige moeders aangeschoven en vooruit kon alleen als ik door de wasstraat ging, na het afrekenen van 8 euro! Geen zin in een boel heisa dus knip getrokken en betaald en met de pest er in het wasprogramma doorlopen. Zal wel even duren voordat ik me daar weer laat zien. Sowieso een beetje lullig dat ze geen reserve bonnetjes hadden liggen net als bij het Kruidvat......

Eindelijk weer even tijd om een blogje te schrijven. Ik heb drukke weken achter de rug, natuurlijk eerst toerist in eigen land gespeeld. Limburg was geweldig, alleen jammer dat we op dag twee wegspoelden van de regen en daardoor alle plannen letterlijk in het water zagen vallen. Koninginnedag hebben we ook nog gevierd en wat de Ozzie's opviel was dat onze koninklijke familie zo benaderbaar is en zich zo onder de mensen begeeft. Natuurlijk hebben we Rob en Francis nog bewonderd die op Koninginnedag met de nieuwe show van de showband de straat opgingen. Het was vreselijk leuk en ze hebben ontzettend goed hun best gedaan. Ben apetrots. Na het optreden van de kinderen nog een portie poffertjes gegeten op de braderie. Je moet er niet over nadenken hoe belachelijk duur die eigenlijk waren zeker ten opzichte van de kwaliteit maar vooruit. Op Hemelvaartsdag (hoe toepasselijk) heb ik de bezoekers weer naar Schiphol gebracht en ging hier het gewone leven weer verder. Vrijdags moest ik werken, voor het eerst als vaste kracht. Ik ben uitzendkracht af en blijf voorlopig maar een jaartje rondhangen en dan zien we wel weer verder. Het is wel weer even prettig om wat meer zekerheid te hebben en ik heb het naar m'n zin dus dan valt de keuze wel mee. Nu dan het laatste weekend van de vakantie. Schitterend weer. Ga straks even met Nick op pad, voor de verandering weer eens naar de stort. Je zou toch ondertussen denken dat mn huis wel bijna leeg is. Niets is minder waar. Hoe dan ook, daarna even naar Sliedrecht want daar schijnen ze schoenen te verkopen waar ook mijn maatje 42 in past. Hoop dat het nu eindelijk eens lukt om iets te vinden want ik geef de moed bijna op. En verder....gewoon genieten van het heerlijke weer dit lange weekend.

Ik kan er inmiddels een boek over schrijven, toerist in eigen land. Heb de afgelopen dagen me enorm geamuseerd met het toerist zijn. Alleen wel jammer dat me dat minstens een blauwe plek heeft opgeleverd omdat er een Amsterdammer met een rolstoel tegen mn achillepees aanjenste. Nou was dat de derde keer in korte tijd dat hij dat deed dus met zijn sorry kon ik, inmiddels pislink, helemaal niks. Dus vertelde ik hem dat ook. Daar volgde een vervelende conversatie op. Dit alles gebeurde in de Keukenhof. Ik was er nog nooit geweest en ik snap meteen waarom mijn onderbewustzijn dat altijd tegen heeft gehouden. Het is daar prachtig, al die bloemen al die kleuren maar ook heel veel bejaarden en mensen in rolstoelen. Er was bijna geen doorkomen aan. We hielden het al snel voor gezien en zijn gewoon lekker in de rondte gaan rijden en hebben leuke plaatjes geschoten in bollenvelden en genoten van alle kleuren. Vandaag hebben we Kinderdijk onveilig gemaakt. Timing was perfect. We waren daar een soort van tussen de middag en de dat betekende dat alle busladingen met Japanners aan het lunchen waren. Wat een geluk voor ons. Toen wij Kinderdijk verlieten rond een uur of twee kwamen er binnen 5 minuten minstens 6 bussen voorbij. De gouden tip voor een bezoek aan Kinderdijk: ga tussen 12 en 2. Hoe dan ook het is geweldig leuk dat Carol en Vanessa er zijn. We praten weer enorm bij en hebben het heel gezellig. De kinderen worden al wat losser in hun Engels en vooral Rob maakt goede vorderingen. Zondag en maandag gaan we naar Limburg. Logeren in een verbouwd kasteel. Dat spreekt natuurlijk enorm tot de verbeelding van iedereen. We amuseren ons wel.

Het was expres een beetje stil op mn log. Ik moest namelijk een geheim bewaren. En ik kan dat echt heel goed maar dan moet ik niet per ongeluk een logje schrijven over Nick die afgelopen dinsdag 18 is geworden en waarvoor ik een surpriseparty had georganiseerd. Hij vond het allemaal al een beetje vreemd dat er maar niks gevierd werd. Gaf zondag een stille hint in de trant van "moet ik nog vrijnemen". Dus ik zei dat dat niet nodig was. De verbazing was van zijn gezicht te scheppen want normaal vind ik het maar wat gezellig en handig als hij meegaat wanneer er een hoop boodschappen gedaan moeten worden. Hij was er echt van overtuigd geraakt dat er blijkbaar niks gevierd ging worden en had daar al een beetje over zitten mopperen tegen anderen. Gelukkig niet tegen mij want dan had ik mijn gezicht moeilijk in de plooi kunnen houden. Gisteren was het dan eindelijk zo ver. De hele dag druk in de weer. Boodschappen doen, statafels regelen, de boel versieren, gehaktballetjes maken en meer van dat soort dingen. Uiteindelijk heb ik hem opgehaald van zijn werk om 8 uur. Kreeg ik nog een telefoontje van thuis met het verzoek om de boel een beetje te rekken want niet iedereen was al binnen. Gelukkig reden we op de snelweg en kon ik de afslag voor de Mac nog halen. Dus onder het mom van ik heb ineens zo'n behoefte aan een ijsje met chocola hebben we het nog een kwartiertje volgehouden. Thuisgekomen vielen natuurlijk wel de vlaggetjes buiten op. Toen we binnenkwamen klonk het lang zal ie leven heel luid en duidelijk. Missie geslaagd. Hij vond het enorm leuk maar zint nu wel op wraak.......

 

Nu kan ik me dus gaan richten op het volgende evenement. M'n Ozzie logees. Maandagmiddag komen ze aan op Schiphol. Carol en Vanessa blijven 10 dagen hier. Ik verheug me er enorm op en niet alleen ik. De kinderen zijn ook vrij uitgelaten over hun komst. Helaas moeten ze deze week nog naar school maar ik heb voor volgend weekend een uitje gepland naar Limburg met een overnachting. Het komt dus allemaal wel goed. Ik heb een beetje een schema gemaakt voor alle dingen die we graag willen doen. Het is natuurlijk ook erg leuk dat ze hier zijn met Koninginnedag. We moeten sowieso achter de muziek aan met Rob en Fran maar ik hoop ze toch nog wel iets meer te kunnen laten zien dan alleen dat. Ik verzin nog even rustig verder....

Het is een beetje rustig aan deze kant. Kan ook bijna niet anders als je leven uit werken, eten en slapen bestaat....Ik klaag niet hoor maar er is gewoon weinig puf voor andere zaken. Nou gebeuren er hier ook niet echt spannende dingen. Nou ja, het afgelopen weekend dachten we dat de televisie het ging begeven. Hij ging iedere keer uit zichzelf uit. Toevalligheidje was wel dat dat eigenlijk alleen gebeurde als Nick met z'n tengels aan de afstandsbediening zat. Op een gegeven moment hebben we hem naar boven gestuurd en was het probleem opgelost. Ik had zondag wel al een mail gestuurd aan het reparatiebedrijf en vandaag werd ik daardoor gebeld. Die dachten waarschijnlijk dat ze iemand aan de telefoon hadden die niet helemaal waterpas was. Want ik ging tegen die man ook vertellen dat ik dacht dat het allemaal door Nick kwam. Ik hoorde gewoon een vraagteken aan de andere kant van de lijn. Heel grappig. Maar goed, met de beste man afgesproken dat ik hem weer zou bellen als het echt mis zou gaan. Waar ik trouwens wel helemaal blij van wordt is de zomertijd. Heerlijk een uurtje langer licht 's avonds. Ik heb deze keer geen last van het overgaan van winter naar zomertijd. Ik denk dat de training in Australie echt geholpen heeft. Wat ook een pluspunt is is dat de nieuwe Italiaanse ijssalon hier nu tot 22.00 open is. Heb inmiddels al twee keer het ijs getest. Ik moet toch zeker weten dat het goed ijs is voordat Carol komt. Het amaretto ijs is om helemaal lyrisch van te worden maar de chocola en vanille zijn ook van een uitzonderlijke soort. Moet toch echt de komende weken daar even de vinger aan de pols houden. Kwaliteitscontrole zeg maar. Laat die zaak nou in de buurt van de supermarkt zitten waar ik de wekelijkse boodschappen haal....

Door dat bij iedereen hier thuis de weerstand een beetje was gedaald vanwege invloeden van buitenaf hebben we de afgelopen week vooral doorgebracht met het legen van kotsemmertjes. Fran is er eigenlijk nog het beste van afgekomen. Die had ook wel behoorlijk buikpijn maar die heeft "gewoon" een spastische darm. Of zoals ze zelf zegt een darm met ADHD! Bij minste of geringste stress, en er zit nogal wat in dat koppie, speelt die buik op. Is al een paar jaar zo. Heeft ze ook wel eens eerder iets voor gehad maar op een gegeven moment is dat dan op en nu dus niet meer te krijgen. Met een beetje geluk krijgt ze morgen er een pilletje voor en dan moet het allemaal wat rustiger worden in dat buikie en hopelijk ook in dat koppie. Zaterdag ging ik ook plat. Letterlijk en figuurlijk. Nadat ik ook m'n lunch in de toiletpot had gekwakt ben ik al bibberend ook m'n bed maar in gekropen. Al hangend en woelend heb ik toen een verkeerde beweging gemaakt en ging er iets mis onder in mn rug. Kon m'n been niet meer bewegen en stuiterde van de pijn. Uiteindelijk door middel van een cocktail van wrijven en pijnstillers en een beetje blijven bewegen kon ik vandaag uiteindelijk weer naar m'n werk. Vanmiddag wel even langs de dokter geweest want er waren ondertussen aardig wat klachten maar alles is te herleiden naar de onrustige weken die achter me liggen en waarover ik niets los kan laten maar die er wel flink ingehakt hebben. Vooral bij de kinderen en dat is vervelend genoeg.

Gewoon bijna geen tijd om te loggen, het is erg. 's Avonds geen puf meer om nog iets te doen. Maar ik ga niet klagen. Het werk is leuk, de collega's zijn aardig en er komt geld in het laatje. Alleen maar 1 vrije middag in de week is een beetje weinig als je daar van alles in wilt proppen. En ik mis wel eens een signaal. Blijkt een kind al een week met een keelontsteking rond te lopen. Vanmiddag dan even tijd voor de dokter en dan hoor je dat. Mja kind zal er niks van krijgen maar voor mijn gemoedsrust is het niet best. Ik kan met een gevoel van weemoed denken aan de afgelopen maanden en de zeeen van tijd die ik toen had. Juist nu in een periode waarin de kinderen me erg hard nodig hebben door allerlei omstandigheden ben er ik er niet zoveel als ik zou willen. Dat is wel een beetje wrang maar het is even niet anders. Ondertussen zit ik Hello Goodbye te kijken en zie twee jonge meiden vertrekken naar Australie...zucht. Mijn reis lijkt alweer een eeuwigheid geleden. Gelukkig komt Carol volgende maand hier naar toe. Nou ja, ze vertrekt over 12 dagen al richting Europa. Is gewoon een goed gevoel dat ze in de buurt is. Ik kijk er naar uit om haar weer te zien en haar nu mijn land te laten zien. We gaan lekker toeristisch naar de Keukenhof ( nooit geweest), Rijksmuseum ( nooit geweest) en de Porceleyne Fles (nooit geweest). Lekkere gids zal ik zijn denk ik dan hahaha. Inmiddels weet ik waar in Zwijndrecht de lekkerste bonbons te krijgen zijn en waar we 's avonds na het eten het lekkerste ijs kunnen krijgen (nieuwe ijssalon). De eerste fles bubbles ligt al heel lang koud te zijn in de koelkast, kortom ik ben er klaar voor! Als ze komt ben ik ook lekker een week vrij. Ook geen vervelend vooruitzicht....Conclusie van het geheel: het komt allemaal goed!

Na een weekje rust ben ik er weer. De eerst werkweek zit er op. Het gaat allemaal best goed. Thuis loopt het tot nu toe op rolletjes. Ben echt heel erg trots op de kinderen. De deuren zijn altijd op slot, ontbijttroep in de vaatwasser, lichten uit en iedereen op tijd op school. Het valt me allemaal reuze mee. Moet alleen nog even goed na gaan denken over de hindernis vakanties. Er komen er natuurlijk aardig wat aan en het idee dat de kinderen dan hele weken alleen zitten bevalt me niet. Maar goed, dat is van later zorg. Voorlopig ben ik weer deelnemer aan het werkende leven. De werkzaamheden brengen me niet echt van m'n stuk. Ondanks dat een ziekenhuis iets anders is dan vastgoed blijven sommige administratieve dingen hetzelfde. Dat is leuk om te merken. Waar ik wel een beetje aan moet wennen is m'n eigen kamer. Ben al m'n hele leven gewend om tussen de mensen te zitten en dat is nu dus anders. Het heeft ook voordelen een plekje voor jezelf. Ik ga wel de boel even een beetje opleuken want het is nu een beetje kaal. Dus ga ik langzaam aan maar eens een beetje slepen met plantjes, dingen voor aan de muur, wat foto's en een snoeppot. Want op mijn kamer stond blijkbaar altijd een snoeppot en die wordt een beetje gemist. Verder heb ik wat problemen gehad met m'n laptop. Zeg maar gewoon dat ie goed kapot is. Ik heb mezelf maar schandalig verwend en een andere gekocht. Mja, nieuwe kleren kon ik niet echt vinden dus dan maar wat anders. Leve m'n spaarpotje zullen we maar zeggen. Ondertussen kak ik een beetje in. Ga maar weer lekker op tijd naar bed vanavond. Mis zo wel iedere keer mn soapie, dat is dan wel weer jammer. Komt vanzelf wel weer een keer goed.

Ondanks het feit dat ik me had voorgenomen om van m'n laatste vrije dagen te genieten lukt dat niet helemaal. Sowieso staat de kamer van Rob op z'n kop. Ik had bedacht dat in de periode dat ik zonder werk was hij een nieuw bed en een nieuwe kast moest krijgen. Aangezien ik niet had verwacht dat ik zo snel weer aan het werk zou gaan moest e.e.a. deze week nog gaan gebeuren. Het geluk wil dat ik over de mankracht van Nick kan beschikken de komende dagen. Dus afgelopen maandag naar Ikea gereden om de spullen te kopen en vandaag worden deze bezorgd. Helaas pas na drie uur vanmiddag. We hebben dus alvast de boel afgebroken en zitten nu te wachten. Morgen hebben we weer minstens een auto vol voor de stort, heerlijk! Verder is het in mijn omgeving door verschillende factoren erg onrustig wat allemaal niet maakt dat ik lekker relaxt ben. Jammer maar helaas.

Jawel hoor, over een kleine 10 dagen gaat het gebeuren. Mar weer aan het werk. Heb me de afgelopen maanden echt goed vermaakt. Lekker opgeruimd in huis: de mannen bij de vuinisstort leggen tegenwoordig de rode loper al uit als ze me aan zien komen. Gordijnen gewassen, administratie op orde, sociale contacten weer opgevijzeld en vooral genoten van het ontbreken van werkdruk. Ben natuurlijk al vanaf eind september thuis maar door de vakantie lijkt het korter. Tijd is omgevlogen. Nu dus nog 1 weekje thuis om een volle agenda af te werken en vooral ook om dingen te regelen voor de kinderen voor als ik aan het werk ben. Want dat is een klein nadeeltje, ik ga 36 uur werken. Ik ga het gewoon proberen en we zien wel hoe het allemaal gaat lopen. De jongens redden zich wel, alleen voor Fran is het wat minder leuk. Maar om nou te wachten met werken totdat zij ook op de middelbare school zit is ook niet echt handig. Het zal allemaal wel goed komen. Het is me al 18 jaar lang gelukt. Grappig is dat ik dan ook altijd meteen een grote behoefte voel om iets aan de inhoud van mijn kledingkast te doen, lees nieuwe dingen kopen. Ik denk dat ik maar gewoon toegeef aan die drang. Per slot van rekening zakt er wel e.e.a. van n´n kont qua broeken dus een beetje aanvulling kan geen kwaad. Ik ga sowieso maar eens heerlijk van dit weekend genieten. Heb nog een kleine administratie op orde te brengen, moet nog wat betalingen doen en vanavond ga ik even de zinnen verzetten onder het genot van een hapje en een drankje. Life is good......

Dit is hier een heel bijzonder huishouden. Buiten het feit dat de kinders best grappig zijn gebeuren er hier in huis echt hele leuke dingen. Zo hebben heel veel voorwerpen pootjes. Dan hebben we het niet over leuke huisdieren of griezelig kruipende beestjes. Nee we hebben het over passers, vlaggen, telefoons, afstandsbedieningen, sleutels,boeken, haarborstels, portemonnee's en wat er verder nog te verzinnen valt. Heel fascinerend om te zien dat op het moment dat een kind een van de voorwerpen nodig heeft deze gewoon verdwenen is of dat het voorwerp zich verstopt totdat het kind op school of vereniging is aangekomen. Vaak is dan een volgende logische stap dat mama (die zit toch in de ww en heeft niks beters te doen) maar weer in de auto stapt en het verloren gewaande voorwerp aanreikt. Niet altijd hoor, ben niet helemaal gek geworden. Maar gisteren had Rob zijn wiskundetoets. Was vorige week al een paar mensen gek aan het maken over een passer en een rekenmachine. Dacht eerst dat die passer dinsdag al nodig was terwijl later bleek dat dat donderdag pas was. Gaf dus twee dagen extra om een passer te gaan kopen aangezien de vorige, heel juist, kwijt was. Dus woensdagmiddag op het allerlaatste moment is Rob de passer gaan kopen om die dus donderdagochtend keurig niet mee te nemen naar school......Nadat ik tot 1.394.893 had geteld in de auto gestapt en de passer gaan brengen. Ik was toch alleen maar de gordijnen aan het af te halen dus niks aan de hand. Ik hoop zo dat er dan tenminste een voldoende gehaald is, dan was al m'n moeite toch niet voor niets. Schatjes zijn het, echt.